Overdenking

Vertrouwen !

Geloof is het zetten van de eerste stap, zelfs wanneer je nog niet de hele trap ziet -Martin Luther King-

deze tekst hing op ons prikbord de afgelopen periode. Maanden van bidden, zoeken, gesprekken voeren, en knopen doorhakken. Een emotionele achtbaan waarin we een trap beliepen zonder het einde te zien. Een vreemd proces. Voor ons als gezin, maar ook voor ons als gemeente. Het is ook raar. Zeg je eerst dat j stopt en ga je daarna toch weer verder met elkaar. Onlogisch. Toch geloof en vertrouw ik, dat wij, als ook de gemeente, integer hebben gezocht naar de juiste weg. 

Geloof en vertrouwen. Ze horen bij elkaar. Zelfs als je de hele trap niet overziet. Niet gemakkelijk. Inmiddels staan we aan het einde van het seizoen. We weten wat achter ons ligt, niet wat voor ons ligt. God heeft ons geleid en Hij zal ons leiden. Dat is onze zekerheid.

Voor nu ben ik toe aan vakantie. U waarschijnlijk ook. Alles en iedereen even loslaten. Dit loslaten betekent voor mij alles overgeven aan God. Ik heb rust nodig, mijn ziel heeft rust nodig. Ik weet dat ik bij mijn Herder moet zijn om al mijn gevoelens van afgelopen jaar aan Zijn voeten te leggen: frustraties, boosheid, verdriet, teleurstelling. Maar ook gevoelens van dankbaarheid, vreugde en schoonheid. Kortom ik heb tijd en rust nodig om mijn hart bij Hem uit te storten. Ik geloof, ik vertrouw er op dat als ik dat doe, Hij met deze gevoelens aan de slag gaat. Nieuwe dingen in mijn hart zal leggen: vrede, rust, liefde, geduld, vergeving.

Onze tijd hier is nog niet voorbij. Daar zijn we blij mee. We zijn dankbaar voor jullie vertrouwen dat jullie Timothy geven om de komende periode voorganger te zijn. Dat voelt goed. Ik weet dat hij al nadenkt en bidt over hoe hij het komende jaar de gemeente kan dienen, maar nu eerst vakantie. Tijd om bij de Herder te zijn en verfrissing te ontvangen.

Het einde van de trap? Geen idee. Ik weet alleen dat Hij ons allen leidt op die trap. Schouder aan schouder. Ik wens ons allemaal een vakantie waarin we mogen loslaten en uit mogen zien naar wat God gaat doen komend jaar.

Shalom, Elise Alkema

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Raar, maar waar !

Ergens klinkt dat toch bizar, Jezus die is opgevaren naar de hemel. Op een wolk. Hoe ziet dat eruit? Jezus die op de berg staat, zijn handen spreid en langzaam omhoog gaat, zoals een Marie Poppins? Zouden er kinderen bij geweest zijn die springend naar Zijn voeten Hem hebben willen tegenhouden? 

MAAR u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, die over u komen zal; en u zult mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem … tot het uiterste der aarde. 

Er is hoop voor ons twijfelaars en weifelaars. Jezus laat ons niet alleen met ons (on)geloof. Hij stuurt, nadat Hij teruggekeerd is naar de Vader, de Trooster. Die Geest zal ons overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel en ons leiden in de volle waarheid, hoe raar die waarheid ook mag klinken. Een schepping in zeven dagen. Een zondvloed waar de mensheid bijna uitsterft. Een maagdelijke geboorte van een baby die de zoon van God is. Opstanding uit de dood, eeuwig leven. Dat is toch ook niet te geloven, laat staan te begrijpen. In die zin zit het Evangelie vol rarigheden, waar we de Heilige Geest keihard nodig hebben om het voor waar aan te nemen. Ik vind het dan ook wel mooi dat er staat, nadat Jezus is opgevaren, dat ze allen eensgezind bleven bidden. 

Misschien om hun wanhoop, hun ongeloof en onbegrip dat hun Meester nu echt verdwenen is, eruit te bidden, Maar ook om na te denken wat Jezus bedoelde met dat Hij de Trooster zou sturen. Op Hemelvaart staar ik dus samen met de discipelen omhoog en vouw mijn handen en leg alles voor Zijn voeten neer. Ik zie samen met alle gebrekkige gelovigen uit naar Pinksteren om vervuld te worden met Zijn kracht zodat we hier in Nieuw Weerdinge en tot het uiterste der aarde een getuige zullen zijn van Onze Meester. Totdat Hij komt op de wolken. 

Elise Alkema

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Het vaderhart van God !

Zou jij het leven van je enig kind opofferen voor iemand anders? Ik niet. Er zijn wel mensen voor wie ik mijn eigen leven zou willen geven. Maar als je me vraagt om een lijst op te stellen met mensen voor wie ik mijn dochter zou ombrengen? Het papier zou leeg zijn. 

“Aldus Max Lucado in zijn boekje: Hij deed dit voor jou.”

Als ze aan je kind komen, komen ze aan jou, toch? In de Bijbel lezen we een verhaal over een man, eigenlijk een heel deftige man, die voor de voeten van Jezus valt en smeekt voor het leven van zijn doodzieke dochter van twaalf. Zijn vaderhart is gebroken. Jezus raakt bewogen met deze vader en gaat met hem mee. Het meisje wordt genezen. 

In hetzelfde hoofstuk, Markus 5, komt er een vrouw bij Jezus die al twaalf jaar aan bloedvloeiingen lijdt. zij raakt Jezus stiekem aan en wordt ook genezen. Jezus laat het daar niet bij. Hij staat stil en vraagt wie Hem aangeraakt heeft. De vrouw biecht alles eerlijk en Jezus neemt de tijd om naar haar verhaal te luisteren. Hij hoort haar verdriet en ziet haar wanhoop. Dit raakt Hem diep. Hij zegt: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede en wees genezen van uw ziekte. In het eerste verhaal raakte hij bewogen door de liefde van een vader en in het tweede verhaal wordt Hij als een vader voor deze vrouw. Dochter….

Na deze wonderen staat er dat Hij op weg ging naar zijn vaderstad. Hier werd Hij weer zoon. Zoonvan Jozef. Zo zag men hem. Een bastaardkind. zij herkenden en erkenden Hem niet als de Zoon van God. Ze konden niet geloven dat Hij en de Vader Eén waren. 

En de Vader in de hemel? Hij keek toe hoe de mensen Zijn Zoon afwezen, martelden en aan het kruis hingen. Hij liet het toe. Sterker nog Hij legde de straf die wij verdiend hadden op zijn Zoon. Drie uur dikke duisternis voor de Zoon aan het kruis.

Mijn God, mijn God waarom hebt U mij verlaten?

En de vader greep niet in. De Zoon greep niet in. Ze zagen verder dan het kruis en de dood. Zij zagen de overwinning en het herstel. Een bijzondere Vader, die dat deed voor jou. 

Elise Alkema

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Verlangen !

Wat kan de Bijbel saai en langdradig zijn, zei ik al eens eerder. Toen had ik het over de geslachtsregisters. Maar tjonge, wat zijn die boeken als Exodus en Leviticus, met die hele offercultus, moeilijk door te komen. Een nooit eindigende opsomming over priesterkleding, de ark, wetten en offers. Het ene offer nog bloederiger dan het andere. Wat staat dat ver van ons af in deze tijd. 

Maar dan opeens, een parel verborgen in die lange lijst. Alsof je in een donker theater zit en plotseling de schijnwerpers aan gaan en al het licht naar één plek wijst. Of eigenlijk naar Eén iemand. 

Zo is Exodus hoofdstuk 29. De Bijbel in gewone taal zegt het zo mooi:

Ieder die het altaar (waar het zondeoffer ter verzoening op lag) aanraakt, zal heilig zijn (vers 37).

En iets verder op: 

Daar (bij de ingang van de tent der ontmoeting) zal Ik de Israëlieten ontmoeten en zij zullen door Mijn heerlijkheid geheiligd worden (vers 43).

En dan het allermooiste: 

Ik zal bij de Israëlieten wonen en Ik zal hun God zijn. Dan zullen ze begrijpen dat ik de Heer ben, dat Ik hun God ben. Ze zullen begrijpen dat Ik hen uit Egypte bevrijd heb, zodat Ik bij hen kan wonen (vers 46). 

Dit is het verlangen van God, vanaf Genesis tot en met Openbaring, Hij wil bij ons zijn. Dicht bij ons zijn. Maar dat is alleen mogelijk voor onze Heilige God, als er verzoening plaats vind. Het Heilige verdraagt het onheilige niet. Hier zien we vooruit naar het grote Offerlam, de Here Jezus, Middelaar tussen God en mensen. In Hem is er redding. In Hem kunnen wij God ontmoeten. Als we Hem aanraken, zoals de bloed vloeiende vrouw, worden we heilig. Zó kan God bij en in ons wonen. Daar is niks saais aan ! Woensdag 6 maart begint de vastenperiode als voorbereiding op Pasen. Het Lam dat geen schuld kende is voor ons geofferd zodat wij werkelijk thuis mogen zijn bij onze Heilige God. Wat een heerlijk feest. 

Elise Alkema                                                       

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Iedereen is anders !

Leer begrijpen dat anderen anders kijken….

Vanaf de heuvel zie je de dingen anders dan in het dal. Kijk naar het oosten en je ziet iets anders dan in het westen. In de morgen ziet alles er anders uit dan ‘s avonds. Grote mensen kijken anders dan kleine kinderen. Een vriend ziet dingen niet zoals een vreemdeling. En mensen kunnen niet met Gods ogen kijken. 

Laten we leren kijken naar wat goed, waar en waardevol is. 

                                                           Sophie Piper, Gebeden voor het slapen gaan.

Dit gebed, wat ik tegen kwam in een gebedenboekje voor kinderen, vat voor mij goed samen wat de eerste stap is bij omzien naar de ander. Vooralsnog geen grote acties van allerlei dingen regelen of doen, maar eerst stil staan bij wié die ander is. Hem leren kennen en ontdekken hoe hij in elkaar zit. Dat begint door zelf een stap terug te doen en eigen vooroordelen opzij te zetten. Oftewel mond dicht en oren en ogen goed open. Dat zou mijn manier zijn. 

Iemand anders zal zeggen laat me nou maar wat doen en niet zoveel praten. Ook prima. Maar voor beide manieren is het belangrijk om te beseffen dat de ander anders is dan jij bent. er is verschil. En bij verschil is begrip nodig. En dat maakt vriendschap dan weer zo kostbaar: Een vriend ziet dingen niet zoals een vreemdeling. Een vriend accepteert en waardeert je zoals je bent en andersom. Juist omdat je elkaar zo goed kent. Maar als dit niet het geval is, als je elkaar niet goed kent, vreemde van elkaar bent, dan mist dat begrip. En onbekend maakt onbemind. Elkaar niet begrijpen geeft misverstanden en zorgt voor irritaties. Omzien naar elkaar, is dan ook elkaar leren kennen en leren begrijpen. Oftewel ruimte maken in je hart voor een ander. Gemeenteleden, dorpsgenoten, collega’s, asielzoekers, medestudenten, soms zijn we vrienden, soms vreemden. Maar God zei: ik maak de mens naar Mijn beeld. En Hij zag en zei: het is zeer goed.  Laten we leren kijken naar wat goed, waar en waardevol is, in de ander en in onszelf. Door Zijn ogen ontstaat wederzijds begrip en kunnen we samen optrekken door de heuvels en de dalen. 

Elise Alkema