Overdenking

 

Wat gebeurt er op dit moment veel in onze gemeente. Wanneer ik dit schrijf liggen meerdere broers en zussen in het ziekenhuis of strijden hun strijd thuis of elders. Jong of juist heel oud. Sommigen mogen weer naar huis en anderen zijn op de weg naar het Vaderhuis. Een periode van verdriet, moeite, worstelingen en vragen. In veel huizen staat het gewone leven op zijn kop en moet er hard gewerkt worden om alles rond te krijgen om zo veel mogelijk tijd door te brengen met wie ons dierbaar is. Niet gemakkelijk.

Tegelijk zien en horen wij zo veel moois. Iemand die een rit maakt naar een ver ziekenhuis. Een ander die mee helpt in de gezinnen waar hulp nodig is. Kaarten die gestuurd worden, een belletje, een luisterend oor. Ook geloof ik dat er heel wat afgebeden en gestreden wordt. We zijn er voor elkaar! Ieder op zijn eigen manier zorgend voor en met elkaar.

God kent ons als gemeente. Hij kent onze levens, Hij ziet ons. Hij geeft liefde en doorzettingsvermogen om te blijven zorgen voor elkaar. Niet altijd gemakkelijk.  Waarschijnlijk net zo moeilijk als hulp ontvangen? Dat je los moet laten. Je huis, hoe je de dingen altijd deed, dat iemand jou moet verzorgen of iets te bieden heeft. We zijn op elkaar aangewezen en hebben elkaar nodig. De ene periode mag je meer geven en een andere periode mag je meer ontvangen. Beide een uitdaging.

In deze tijd dat er veel gebeurt hebben we God hard nodig. Zijn troost, kracht, geduld, genezing en Zijn liefde. De bevestiging dat Hij erbij is, dat Hij van ons houdt en blijft houden. Ik bid dat we in deze uitdagingen ons hoofd omhoog zullen richten en mogen ervaren dat Hij naar ons luistert, ook als we het niet zien.

Ontferm U Heer en wees ons genadig, we hebben het zo hard nodig.

Elise Alkema

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Gebed van Maarthen Luther

Heer, blijf bij ons, want het is avond en de nacht zal komen.

Blijf bij ons en bij Uw ganse kerk aan de avond van de dag,

aan de avond van het leven, aan de avond van de wereld.

Blijf bij ons met Uw genade en goedheid,

met Uw troost en zegen,

met Uw woord en sacrament.

Blijf bij ons wanneer over ons komt

de nacht van beproeving en van angst,

de nacht van twijfel en aanvechting,

de nacht van de strenge, bittere dood.

Blijf bij ons in leven en in sterven,

in tijd en eeuwigheid.

Timothy  Alkema

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Het komt goed !

Een uitspraak die ik hier vaak hoor is, het komt wel goed. De gedachten erachter, volgens mij is, dat je je niet te druk moet maken en dat het wel goed komt. Zit wat in. Maar zeg dat eens tegen mensen waar alles anders loopt dan gedacht.

Mensen zoals Maria en Jozef. Niks ging zoals zij het gedacht hadden. Een engel in haar huis, een baby in haar buik en ze moet haar ouders en verloofde nog onder ogen komenHoog zwanger hobbelend op een ezel, nergens een hotel, alleen een vieze stal. Gespuis die achter het kind aanzitten waardoor ze moeten vluchten naar het buitenland. Hoezo komt alles goed?

Na eeuwen eindelijk de lang verwachtte Koning in Israël. Nu zouden ze verlost worden, wraak op hun vijanden. Weg met die Romeinen. Maar dan, de Koning wordt gevangen genomen, gemarteld en gedood. Hij zou ons toch redden? Hoezo komt alles goed?

En wat dan in ons eigen leven? Gaat het zoals wij willen? Waarom grijpt God niet in, geneest Hij niet, verandert Hij situaties niet? Komt het ooit goed?

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven,

en de heerschappij rust op Zijn schouder.

En men noemt Zijn Naam

Wonderlijk, Raadsman, Sterke God,

 Eeuwige Vader, Vredevorst.

Aan de uitbreiding van deze heerschappij en aan de vrede zal geen einde komen.

En Maria geloofde.

En zalig is zij die gelooft heeft, want wat haar van de kant van de Heere gezegd is, zal volbracht worden.

Het komt goed (op een later moment)!

Ook als wij het niet zien of  kunnen geloven.

Een goede Kerst en een goed nieuw jaar van ons,

Timothy, Elise, Shifra, Channah en Yiskah

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

What’s in a name?

Afgelopen periode zijn er heel wat baby’s in onze gemeente geboren en ook de komende tijd zijn we in blijde verwachting van nieuw leven. Tijdens de zwangerschap denken de ouders na over hoe ze hun kindje willen noemen. Wordt het vernoemd, krijgt het een stoere naam, of willen ze iets meegeven wat betekenis heeft?

Jozua, over wie we het dit jaar hebben, had voorheen een andere naam: Hosea.

In Numeri 13 : 16 staat dat Mozes Hosea voortaan Jozua noemt. Jozua hoort bij de twaalf verspieders en vlak voordat hij het land Kanaän moet gaan verkennen, krijgt hj deze naamsverandering. Dominee Arie van der Veer legt in een artikel het belang van een naamsverandering in de Bijbel uit. Vaak is het een markeerpunt voor een verandering Hosea krijgt zijn nieuwe naam op zijn 80e. 

De naam Hosea en Jozua liggen dichtbij elkaar. Beide hebben te maken met redden of verlossen. Hosea betekent redden in he t algemeen. Jozua daarentegen is specifieker, God redt.

Hosea heeft zijn naam gekregen in een tijd waarin Israël onderdrukt werd door de Egyptenaren. Zijn vader Nun, kan zijn wanhoop gelegd hebben in de naam Hosea; wie zal ons redden en verlossen van dit kwaad? Tachtig jaar later verandert de vraag in een belofte. Wie redt? God redt.

Iedere keer als het volk in wanhoop bij Jozua komt worden zij herinnerd aan de betekenis van zijn naam. Wanhoop niet, want God redt.

Ik vind het mooi en krachtig van God dat Jozua deze naam krijgt vóórdat hij grote daden heeft gedaan. Achteraf is altijd makkelijk praten. God dwingt als het ware Jozua om afhankelijk van Hem te zijn, Hem voorop te laten gaan. Bij het verspieden van het land, maar ook bij de intocht van Jericho.

Tweeduizend jaar geleden werd er een nieuwe Jozua geboren. Jezus (Verlosser), de Griekse variant van de naam Jozua. Elke keer als we Zijn naam horen worden we bepaald wie ons redt en verlost.

Elise Alkema

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Hoe kom jij tot rust?

De vakantie zit er al weer even op. Voor de een kon het niet lang genoeg duren en een ander is blij dat het gewone ritme weer aan de gang is. Hou je van zo’n periode van rust of heb je er helemaal niets mee?

We zijn verschillend en hebben verschillende manieren hoe we tot rust komen. Voetbal kijken, een dagje wellness, wandelen, hangen op de bank of juist gewoon lekker aan het werk zijn.

Als we hierin zo verschillend zijn wat betekent dat voor  onze beleving van het jaarthema: Gods rust ingaan? Betekent dit uren bijbel lezen en bidden? Of juist hard werken in de kerk en naar zoveel mogelijk activiteiten gaan die de gemeente biedt? Oftewel hoe vind jij rust in de aanwezigheid van God?

Eerlijk gezegd kom ik niet altijd tot rust op de zondagochtend dienst in de kerk. Ik heb zeker een half uur nodig om bij te komen van alle chaos in de ochtend: ontbijtperikelen, brandjes blussen, hond uitlaten, laatste kledingstukken zoeken, fietssleutels bij elkaar sprokkelen en hopen dat er geen onverwachte lekke banden zijn of auto’s die aangeduwd moeten worden. Waarschijnlijk heeft  u alles op een rijtje en gaat u vol shalom met andere pelgrims op weg naar het huis des Heere. Top, dan hoop ik van u te leren hoe u dat doet.

Of nee, eigenlijk niet. Tuurlijk wil en kan ik leren van een ander, maar ik kan het ook alleen maar op mijn eigen manier doen. Oftewel ik en mijn chaotische huis, wij zullen de Heere dienen.

En dàt is voor mij rust. Ik ben gekend ben door God en het is ok. Ik ben ok, met mijn mooie en minder mooie kanten. Ik ben geliefd door de Herder. Hij heeft dit gekke schaapje lief, maar ook al die andere eigenwijze schapen in die kudde. Hij gaat voorop en wij lopen achter Hem aan. Hij kent het pasgeboren lammetje en het zogende schaap dat veel rust nodig heeft. Hij weet van de nukkige bok die eigenlijk een hart vol pijn mee zeult.

Hij draagt het gewonde schaap in zijn armen en geniet van het dartelende schaap dat gewoon lekker mee doet in de kudde en lekker in zijn vel zit.

Verschillende schapen die verschillende dingen nodig hebben. We zijn gekend door Hem, hoe we ook zijn en hoe we ons ook gedragen. Hij weet het en Hij ziet het. Onze taak is dicht bij de Herder blijven en achter Hem aan lopen.

Jozua, van wie we meer zullen horen dit jaar, wist dit geheim. Hij had rust gevonden bij God. Als hij hard aan de slag moest om te strijden voor Gods eer, maar ook als hij in stilte uren doorbracht in de ontmoetingstent. Jozua wist zich gekend door God en wandelde achter zijn Herder aan.

Elise Alkema

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

Gods rust ingaan !

Het betreft Gods rust. Dan kun je denken aan de sabbatsrust. God rustte na zes scheppingsdagen op de zevende dag. Maar hoe kunnen wij Gods rust ingaan? Daarbij zullen we stilstaan aan de hand van het boek Jozua & Jezus. Aan de hand van vier werkwoorden uit de tekst zelf kan het boek Jozua worden ingedeeld, namelijk: binnentrekken, innemen, verdelen en dienen. Bij al deze werkwoorden gaat God Zelf voorop. Het binnentrekken, innemen, verdelen en dienen zijn de manieren om Gods rust in te gaan en vrede te ontvangen. In het boek Jozua gaat het voornamelijk om het ontvangen van het stoffelijke erfdeel, het land. Voor christenen gaat het voornamelijk om een geestelijke erfdeel, namelijk Jezus Christus Zelf. Wij kunnen Gods rust ingaan door Zijn volbrachte kruiswerk. De sabbat deed de Israëliet niet alleen bij Gods rust, na de schepping, stilstaan, maar ook bij hun bevrijding uit de slavernij.

Indien de Here wil en wij leven, zal ik een preekserie houden voor geloofs- & gemeentegroei over Jozua & Jezus: Gods rust ingaan. Dit is een thema voor zowel beginnende als gevorderde gelovigen. Binnentrekken gaat over de Jordaan oversteken, met de doop kun je nog steeds door het water gaan. Je ontvangt vrede met God door geloof in Jezus. Binnentrekken gaat ook over leven binnen het verbond. Het volk Israël werd besneden bij binnenkomst van het land. Als christenen hebben wij naast de doop het avondmaal ontvangen om te leven binnen het nieuwe verbond dat door Jezus’ bloed gesloten is.

Innemen gaat over de strijd aangaan, maar niet in eigen kracht. Jozua en het volk dienden nauwgezet uit te voeren wat God hen vroeg en de HEER gaf Zelf de overwinning. Christenen dienen weerstand te bieden tegen de duivel door de wapenrusting van God aan te trekken. Eenvoudig gezegd word je bij de doop met Christus bekleed, maar kun je door de wapenrusting je dagelijks met Hem bekleden. Verdelen gaat over jouw erfdeel van God in ontvangst nemen. Voor de stammen van Israël waren dat verschillende gebieden. Alleen voor de Levieten gold dat God Zelf hun erfdeel is. Maar voor heel het volk gold dat God in hun midden kwam wonen. Voor christenen is omgang met God belangrijk en het leren kennen van onze identiteit in Christus. Wij zijn erfgenamen van God & mede-erfgenamen van Christus. Dienen gaat over een levenslange verbinding persoonlijk en samen met anderen.

Bekende woorden van Jozua zijn aan het einde van het boek: “Maar ik en mijn huis, wij zullen de HEER dienen.” Jozua is dan al op hoge leeftijd. Maar de HEER dienen hoort bij heel de levensweg zowel voor Jozua als voor christenen. Je kunt zeggen, het begint met binnentrekken, innemen en verdelen, maar dienen duurt levenslang.

Persoonlijk ben ik de Here Jezus gaan dienen, omdat ik Hem heb leren kennen als mijn Vredevorst. I have decided to follow Jesus, No turning back, geen weg terug. Al de weg leidt mij mijn Heiland, wat verlangt mijn ziel dan meer?

Laten we bidden om Gods zegen voor het komende seizoen, Timothy Alkema – voorganger