Overdenking

Het vaderhart van God !

Zou jij het leven van je enig kind opofferen voor iemand anders? Ik niet. Er zijn wel mensen voor wie ik mijn eigen leven zou willen geven. Maar als je me vraagt om een lijst op te stellen met mensen voor wie ik mijn dochter zou ombrengen? Het papier zou leeg zijn. 

“Aldus Max Lucado in zijn boekje: Hij deed dit voor jou.”

Als ze aan je kind komen, komen ze aan jou, toch? In de Bijbel lezen we een verhaal over een man, eigenlijk een heel deftige man, die voor de voeten van Jezus valt en smeekt voor het leven van zijn doodzieke dochter van twaalf. Zijn vaderhart is gebroken. Jezus raakt bewogen met deze vader en gaat met hem mee. Het meisje wordt genezen. 

In hetzelfde hoofstuk, Markus 5, komt er een vrouw bij Jezus die al twaalf jaar aan bloedvloeiingen lijdt. zij raakt Jezus stiekem aan en wordt ook genezen. Jezus laat het daar niet bij. Hij staat stil en vraagt wie Hem aangeraakt heeft. De vrouw biecht alles eerlijk en Jezus neemt de tijd om naar haar verhaal te luisteren. Hij hoort haar verdriet en ziet haar wanhoop. Dit raakt Hem diep. Hij zegt: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede en wees genezen van uw ziekte. In het eerste verhaal raakte hij bewogen door de liefde van een vader en in het tweede verhaal wordt Hij als een vader voor deze vrouw. Dochter….

Na deze wonderen staat er dat Hij op weg ging naar zijn vaderstad. Hier werd Hij weer zoon. Zoonvan Jozef. Zo zag men hem. Een bastaardkind. zij herkenden en erkenden Hem niet als de Zoon van God. Ze konden niet geloven dat Hij en de Vader Eén waren. 

En de Vader in de hemel? Hij keek toe hoe de mensen Zijn Zoon afwezen, martelden en aan het kruis hingen. Hij liet het toe. Sterker nog Hij legde de straf die wij verdiend hadden op zijn Zoon. Drie uur dikke duisternis voor de Zoon aan het kruis.

Mijn God, mijn God waarom hebt U mij verlaten?

En de vader greep niet in. De Zoon greep niet in. Ze zagen verder dan het kruis en de dood. Zij zagen de overwinning en het herstel. Een bijzondere Vader, die dat deed voor jou. 

Elise Alkema

Verlangen !

Wat kan de Bijbel saai en langdradig zijn, zei ik al eens eerder. Toen had ik het over de geslachtsregisters. Maar tjonge, wat zijn die boeken als Exodus en Leviticus, met die hele offercultus, moeilijk door te komen. Een nooit eindigende opsomming over priesterkleding, de ark, wetten en offers. Het ene offer nog bloederiger dan het andere. Wat staat dat ver van ons af in deze tijd. 

Maar dan opeens, een parel verborgen in die lange lijst. Alsof je in een donker theater zit en plotseling de schijnwerpers aan gaan en al het licht naar één plek wijst. Of eigenlijk naar Eén iemand. 

Zo is Exodus hoofdstuk 29. De Bijbel in gewone taal zegt het zo mooi:

Ieder die het altaar (waar het zondeoffer ter verzoening op lag) aanraakt, zal heilig zijn (vers 37).

En iets verder op: 

Daar (bij de ingang van de tent der ontmoeting) zal Ik de Israëlieten ontmoeten en zij zullen door Mijn heerlijkheid geheiligd worden (vers 43).

En dan het allermooiste: 

Ik zal bij de Israëlieten wonen en Ik zal hun God zijn. Dan zullen ze begrijpen dat ik de Heer ben, dat Ik hun God ben. Ze zullen begrijpen dat Ik hen uit Egypte bevrijd heb, zodat Ik bij hen kan wonen (vers 46). 

Dit is het verlangen van God, vanaf Genesis tot en met Openbaring, Hij wil bij ons zijn. Dicht bij ons zijn. Maar dat is alleen mogelijk voor onze Heilige God, als er verzoening plaats vind. Het Heilige verdraagt het onheilige niet. Hier zien we vooruit naar het grote Offerlam, de Here Jezus, Middelaar tussen God en mensen. In Hem is er redding. In Hem kunnen wij God ontmoeten. Als we Hem aanraken, zoals de bloed vloeiende vrouw, worden we heilig. Zó kan God bij en in ons wonen. Daar is niks saais aan ! Woensdag 6 maart begint de vastenperiode als voorbereiding op Pasen. Het Lam dat geen schuld kende is voor ons geofferd zodat wij werkelijk thuis mogen zijn bij onze Heilige God. Wat een heerlijk feest. 

Elise Alkema

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Iedereen is anders !

Leer begrijpen dat anderen anders kijken….

Vanaf de heuvel zie je de dingen anders dan in het dal. Kijk naar het oosten en je ziet iets anders dan in het westen. In de morgen ziet alles er anders uit dan ‘s avonds. Grote mensen kijken anders dan kleine kinderen. Een vriend ziet dingen niet zoals een vreemdeling. En mensen kunnen niet met Gods ogen kijken. 

Laten we leren kijken naar wat goed, waar en waardevol is. 

                                                           Sophie Piper, Gebeden voor het slapen gaan.

Dit gebed, wat ik tegen kwam in een gebedenboekje voor kinderen, vat voor mij goed samen wat de eerste stap is bij omzien naar de ander. Vooralsnog geen grote acties van allerlei dingen regelen of doen, maar eerst stil staan bij wié die ander is. Hem leren kennen en ontdekken hoe hij in elkaar zit. Dat begint door zelf een stap terug te doen en eigen vooroordelen opzij te zetten. Oftewel mond dicht en oren en ogen goed open. Dat zou mijn manier zijn. 

Iemand anders zal zeggen laat me nou maar wat doen en niet zoveel praten. Ook prima. Maar voor beide manieren is het belangrijk om te beseffen dat de ander anders is dan jij bent. er is verschil. En bij verschil is begrip nodig. En dat maakt vriendschap dan weer zo kostbaar: Een vriend ziet dingen niet zoals een vreemdeling. Een vriend accepteert en waardeert je zoals je bent en andersom. Juist omdat je elkaar zo goed kent. Maar als dit niet het geval is, als je elkaar niet goed kent, vreemde van elkaar bent, dan mist dat begrip. En onbekend maakt onbemind. Elkaar niet begrijpen geeft misverstanden en zorgt voor irritaties. Omzien naar elkaar, is dan ook elkaar leren kennen en leren begrijpen. Oftewel ruimte maken in je hart voor een ander. Gemeenteleden, dorpsgenoten, collega’s, asielzoekers, medestudenten, soms zijn we vrienden, soms vreemden. Maar God zei: ik maak de mens naar Mijn beeld. En Hij zag en zei: het is zeer goed.  Laten we leren kijken naar wat goed, waar en waardevol is, in de ander en in onszelf. Door Zijn ogen ontstaat wederzijds begrip en kunnen we samen optrekken door de heuvels en de dalen. 

Elise Alkema